Het heelal is transparant geworden toen de vrije electronen door de atoomkernen werden gevangen. Vanaf dit moment krijgt de electromagnetische straling de kans om het steeds verder expanderende heelal in te trekken. Het volgt het pad dat de neutrino's een eon geleden ook aflegde, in een tijd dat het heelal nog ondoorzichtig was. Toch is het jonge heelal een donkere plaats. Er zijn geen sterren of sterrenstelsels die licht in de duisternis brengen en de nagloed van de Big Bang verdwijnt langzaam.
De temperatuur van het heelal bedraagt in het begin van de Stabilisatie Era nog 3000 kelvin. Naarmate het expandeert koelt het heelal verder en verder af waarbij de laatste onregelmatigheden in de dalende temperatuur zich langzaam effenen. De Stabilisatie Era is een relatief rustige periode in de geschiedenis van het heelal.
In het jonge heelal bestaan geen elementen die zwaarder
zijn dan helium. Het grootste deel (74%) van de bestaande elementen bestaat uit
waterstof, waterstofkernen en waterstofionen. Door de onregelmatigheid
in de expansie van het heelal ontstaan wolken waterstofgas. Deze wolken
creëren een eigen zwaartekrachtgebied door hun gewicht waardoor ze
langzaam aangroeien en zich verder en verder concentreren. De stralingsdruk
is echter nog zo groot dat deze verdichtingen geen lang leven hebben.
Ze worden keer op keer uit elkaar geblazen.
Maar naarmate de tijd verstrijkt en het heelal afkoelt neemt de stralingsdruk
evenredig af. De wolken waterstofgas worden zwaarder en zwaarder, tot het
moment dat de temperatuur gedaald is tot 10 kelvin.
Op dit moment is de stralingsdruk zo laag geworden dat de waterstofconcentraties de gelegenheid krijgen zich verder en verder te verdichten. Ze storten in hun eigen gecreëerde zwaartekrachtdal en de atomen worden steeds verder op elkaar gedrukt. Dit gaat door tot er na verloop van tijd accretieschijven ontstaan, dichte opeenhopingen van waterstof die sneller en sneller roteren. Door de wrijving worden deze wolken gas heter en heter. Een miljard jaar na de Big Bang ontstaan in die accretieschijven temperaturen die zo hoog zijn dat er kernfusie optreedt. De eerste sterren worden geboren en hiermee eindigt de Stabilisatie Era. Het heelal treed de Stervormings Era binnen.