De Melkweg Era eindigd groots, als ze samensmelt met onze nabije buur, de Andromedanevel (M31). Dit proces, dat ruim een miljard jaar zal duren, vindt plaats ergens in de verre toekomst, als de zon oud en gezwollen is; ergens tussen de drie en vier miljard jaar.
De Andromedanevel bevindt zich op ongeveer twee miljoen lichtjaar afstand. Het is een vergelijkbaar sterreneiland, twee keer zo groot als de melkweg. De twee stelsels bewegen naar elkaar toe met een snelheid van ongeveer 500.000 km per uur, dat door de onderlinge zwaartekracht zal toenemen naarmate de afstand kleiner wordt.
Wanneer een dans in elkaars zwaartekrachtveld, dat een miljard jaar zal duren en een volledig uiteenrukken van de spiraalstructuur tot gevolg zal hebben geëindigd wordt zullen de stelsels in elkaar versmolten zijn. Het gevolg zal een nieuw eliptisch sterrenstelsel zijn van het type E2 of E3.
Ondanks het feit dat er tot miljarden sterren in de dans en versmelting betrokken zullen zijn, zal de kans op een botsing tussen sterren bijzonder klein zijn aangezien de afstand tussen de sterren gigantisch is.
Botsende sterrenstelsels zijn geen ongewone gebeurtenis in het heelal. Er zijn verschillende bekende voorbeelden in de buurt van de Melkweg te vinden.
Uit deze voorbeelden, die voor ons statische gebeurtenissen zijn (gezien de tijdschaal), is te zien hoe dramatisch dergelijke botsingen zijn. Lange stromen van sterren die door de zwaartekracht uit de originele structuur worden geworpen verbinden de botsende stelsels en in veel gevallen worden er actieve gebieden gevormd waar een ware geboortegolf aan sterren plaatsvindt (tot 100x zo veel dan normaal).
Tegenwoordig is er 1 op de 100 sterrenstelsels die in een botsing betrokken is. Maar vroeger, toen het heelal nog kleiner was vonden deze botsingen veel frequenter plaats.
De bovenstaande computersimulatie is uitgevoerd met de
San Diego Supercomputing Center's 1152-processor IBM SP3 "Blue Horizon" (april 2000) laat een mogelijk botsingsscenario zien tussen het Andromeda sterrenstelsel (M31) en onze Melkweg.
Ieder sterrenstelsel is voorgesteld als een schijf van sterren met daaromheen een halo van donkere materie. De simulatie bevat meer dan 100.000.000 virtuele deeltjes voor de donkere materie, en nog eens 100.000.000 voor de sterrenstelsels.
De Melkweg
is vanaf boven gezien en beweegt zich naar de bovenste rechterkant van het Andromedastelsel. Het beeld bedraagd ongeveer een miljoen lichtjaar in doorsnede en de duur van de filmclip bedraagd één miljard jaar.
De complexe structuren en patronen die door de botsing zichtbaar worden, worden veroorzaakt door getijden. De originele structuur van de stelsels wordt door de onderlinge zwaartekracht vervormd, uit elkaar getrokken en gedraaid waardoor op het eind een enkel ovaal stelsel overblijft.