Het universum wordt gevuld door heelal als zeepbellen in zeepsop. Ze
liggen naast elkaar en boven elkaar maar raken elkaar nooit. Ze worden
gescheiden door het zogenaamde Vals Vacuüm.
Door het verval van dit Vals Vacuüm ontstaat een eindige singulariteit
waaruit een heelal ontstaat. Dit verval, dat een halfwaardetijd heeft
van ongeveer 1*10-32 seconden, veroorzaakt ook andere heelals, die elk een
eigen tijdverloop en eigen wetten heeft. Deze zijn niet noodzakelijk hetzelfde
als die van ons heelal, maar het kan wel.
Een heelal op zich is niet uniek. Het is een onderdeel van het Universum, een domein van andere levensvormen die vreemder zijn dan wij ons kunnen voorstellen. De gevormde heelals, die een eindig leven hebben, zijn voor hen niets meer als speelgoed. Het spel dat ze spelen is zo vreemd en onbegrijpelijk als het domein waarin deze wezens leven.
Deze Universum Tijdlijn verhaalt van een heelal dat een klein beetje meer aandacht kreeg dan de anderen. Gewoon omdat de oneindige routine doorbroken werd en één levensvorm in dat heelal bewuster werd dan ooit voor mogelijk werd gehouden.
De geschiedenis van het heelal kan verdeeld worden in een aantal kenmerkende periodes.
Het vroegste begin van het heelal waar binnen enkele seconden de basis ontstond voor een heelal zoals de mensheid het leerde kennen.
Ongeveer 700.000 jaar na de Big Bang werd het heelal doorzichtig. De stralingsdruk was echter zo hoog dat er geen gasophopingen konden bestaan. Tijdens de stabilisatie Era daalde deze stralingsdruk voldoende om de vorming van materieophopingen mogelijk te maken.
Met de vorming van de eerste ster startte een nieuwe era. In een groot tempo vulde het heelal zich met sterren. Hiermee werd de basis gelegd voor de uiteindelijke verschijning van leven.
Meer dan 2 miljard jaar na de Big Bang vormden zich clusters van sterren en begon een era waarbij het heelal haar uiteindelijke vorm begon aan te nemen.
Ongeveer 10 miljard jaar na het ontstaan van het heelal vormde er zich het sterrenstelsel waar een wereld zou ontstaan die een belangrijke rol in het heelal ging vervullen. Deze era wordt als een op zich staande era gezien omdat het de plaats is waar de mensheid is ontstaan. De invloed die de mens in de toekomst op het heelal heeft is zo groot dat het als een begin van een 'nieuwe tijd' wordt gezien.
De toekomst vanuit het oogpunt van de mens kenmerkt een paar bijzondere gebeurtenissen. De belangrijkste daavan is de versmelting van de Melkweg met het Andromedastelsel. De Melkweg-Era komt daarmee tot een eind. Hoe de toekomst er verder uitziet is vooralsnog niet bekend / niet verzonnen
:-)